Түүлбэр киирбит “аһытыы”

Биир күн кийиитим доруоһата суох астаабыт килиэбин кытта аһытыытын уолбунан ыытта. Килиэппит минньигэһэ сүрдээх,  аһытыытын ылан халадыынньыктаан кэбистим.

Оҥоһуута, аһатыыта, буһарыыта садьыыбалаах соҕус буолан, иллэҥсийдэххэ, өрөбүл күннэргэ астыам диэн санааланным. Ол кэмҥэ кийиитим аһытыытын аһатыы, килиэби астааһын туһунан бэйэтэ уонча аудио иһитиннэриилэри ыыталаата. Дьэ, мин иһиттэҕим аайы өйдөөбөтүм, буккулларым эбиллэн, элбээн истэ. Бэлэм заквасканы ол тоҕо, хайдах “аһатыы”, хас эрэ чаас туруоруу, онтон үлэлиирин, онтон эмиэ алта чаас, уон түөрт чаас, туһата баһаама, искэ-үөскэ көмөлөһөрө уо.д.а. туһунан. Татым мэйиилээх киһиэхэ арыыйда уустук соҕустук киирдэ.

Дьэ, биир түүн бу “аһытыым” түүлбэр киирдэ... Арай эбиэттээри халадыынньыкпын арыйбытым, аһытыым “аччыктаан” бэйэбин сиэри бу турар эбит. “Хаһан аһатаҕын, аччыктаан бүттүм, анараа хаһаайкам сотору-сотору аһатааччы, аһаппатаххына бэйэҕин сиэҕим”, – диэн иһититтэн сулбу ойон тахсаары гынна. Кутталбыттан салыбырыы түстүм, көрдөһөн бардым: “Сибилигин, сибилигин, халадыынньыкка туох баары барытын туран биэрэбин, бэйэбин эрэ сиэмэ”, – диэн көрдөһүүлээх буоллум. Онуоха “аһытыым” ойон таҕыста да, сирэйбэр сыста түстэ, бүтүннүү тиэстэ буоллум, харса суох илиибинэн сыстаҥныыр тиэстэни араараары иэдэспин үнтү таһыйан бардым. Ол кэмҥэ кэргэним хаһыытаабытынан уһугуннара сатыы сытар эбит. Кини эппитинэн, киһим сирэйин таһыйа, тарбыы сытар үһүбүн.

Онтон өрөбүллэр үүммүттэригэр дьэ кийииппэр өссө төгүл эрийэн, саас-сааһынан кэпсээбитин, үөрэппитин кэннэ аһытыыбын “аһатан”, бүөбэйдээн, ааттаһан-көрдөһөн, килиэп астанан билигин санаатаҕым аайы буһарар буоллум.

Дьэ, чахчы туһалаах, тотоойу килиэп диэн бу баар эбит. Онон, доҕоттор, ийэлэрбит оһох үрдүгэр туруоран, аһытан, ылсан-бэрсэн астаабыт, сыттыын-сымардыын оҕо сааспытын санатар олус минньигэс бэйэ килиэбин астаныҥ диэн сүбэлиибин.